فاکتورهای آمادگی جسمانی

یک کوهنورد به ترکیبی از استقامت قلبی‌تنفسی، قدرت عضلانی، تعادل، انعطاف‌پذیری و هماهنگی نیاز دارد. ضعف در هرکدام می‌تواند با طولانی‌شدن برنامه یا افزایش شیب آشکار شود. برنامه تمرینی متعادل از تمرکز افراطی روی یک توانایی جلوگیری می‌کند.

حجم و شدت تمرین باید مرحله‌به‌مرحله افزایش یابد. پیاده‌روی، تمرین پله، فعالیت هوازی و تمرین مقاومتی کنترل‌شده می‌توانند پایه مناسبی بسازند. استراحت، خواب و تغذیه بخشی از تمرین هستند و نادیده‌گرفتن آن‌ها خطر خستگی و آسیب را بالا می‌برد.

هرچه زمان صعود نزدیک‌تر می‌شود، تمرین باید به شرایط واقعی شبیه‌تر باشد: شیب، مدت فعالیت، وزن کوله و نوع زمین. افراد دارای بیماری زمینه‌ای یا سابقه آسیب بهتر است پیش از شروع برنامه سنگین با پزشک یا متخصص ورزش مشورت کنند.